หิวๆๆๆๆ

It sounds good!!
I think some foods u cock is very nice.
So many customer comes ur restraunt.
Maybe u work very hard & busy everyday.
How can u work daytime&nighttime??

If I stop working in japan,i'll go to help u!!
Hahaha
take care yourself & ur wife always.
Have a good job!!

วันที่6...
จะไปดูคอนเสริท..
ดี้-บอย.
แล้วจะไปทดลองความอาหย่อย
เมนูน่าทานมากๆๆ.

แอบแว๊บ เข้าไปดูเมนู เด็ดๆ มาแหล่ะ
รู้จักตั้งแต่เปิดกิจการใหม่ๆ จนโตได้ขนาดนี้แล้ว
เผลอแป๊บๆ ร้านดังใหญ่แล้ว...นะ
พี่ก๊อฟนี่เก่งจัง สู้ๆ นะพี่ แอบเชียร์อยู่ค๊า (^^)

จริงหรอค่ะ พี่ก๊อฟ (^^)
น่าสนใจน๊า..อืมว่าแต่
รายละเอียดมีไรบ้างอ๊ะค่ะ
พี่ไม่ค่อยออนแล้วจาได้คุยกันปะเนี้ย
ทิ้งรายละเอียดไว้ใน hi5 ก็ได้ค่ะ
ขอบคุณนะค่ะ

ขอเบอร์หน่อยจ้าเผื่อแวะไป

เข้ามาทีไรก็หิวทุ๊กกกที...

ทักทายค๊าพี่ก๊อฟ พี่แพท ไม่ได้มาแวะซะนาน
กิจการยังรุ่งเรืองเหมือนเดิมนะค๊า

ชุกำลังเจริญรอยตามไ ปติดๆ อาจจะเป็นร้านเล็กๆ
แต่ว่าก็จะทำให้ดีที่สุดนะพี่
ไม่แพ้หรอกน๊า สู้ๆ

โอ้ยยยย หิวข้าว..

ส่วนลดคับ
ถ้าได้ไปทุกวันเลย
ประมาณว่า
ชอบกินแต่ไม่ชอบจ่าย
แต่ก็จ่าย แต่ขอราคาน่อมแน่มน่าคับ

หิวจัง อยากกินทุกอย่างเลย ดีนะมีแค่ภาพ ไม่มีกลิ่นด้วย ท้องร้องเลย
ต้องขายดีทุกวันแน่เลยค่ะ

หิว.......โครกกกก

ขายดีป่าวช่วงนี้

อยากไปกิงจัง

เด๋วจะแวะไปชิม

มีโอกาส..ผ่านไปรับรองไม่พลาดแน่นอน....แต่ว่ากี่เปอร์เซนต์...ครับผม

หวัดดีค่ะ ร้านระเบียงเสวย
ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยว่าดีใจมากที่ร้านจุกดีได้มีโอกาสต้อนรับคุณกอล์ฟและคุณแม่ วันนั้นขออภัยที่ไม่ได้ไปดูแลด้วยตัวเองเพราะติดภารกิจอยู่หน้าร้าน และขอขอบคุณสำหรับคำชมซึ่งถือเป็นกำลังใจที่สำคัญมาก หากมีข้อแนะนำติชมอย่างไร ทางร้านจุกดีขอน้อมรับฟังและจะรีบนำไปปรับปรุงร้านให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด อ้อ...วันหน้าจะแวะเข้าไปชิมเมนูอื่นๆ ของร้านระเบียงเสวยอีกนะคะ ถูกปากทุกจานที่เคยลิ้มลอง แล้วพบกันใหม่ที่ร้านระเบียงเสวยนะคะ วันนี้รบกวนแค่นี้ก่อน ขอบคุณมากค่ะ ...ร้านก๋วยเตี๋ยวปากหม้อจุกดี...

อยากกินจัง

ไม่รู้น้องจามีโอกาสไปชิมมะไหร่เลยค่ะเนี่ยยยยย....อิอิ

ไปกินมาแล้ว...ของเค้าอร่อยจิงๆๆๆ...คอนเฟิร์ม...

สั่งเลย..อร่อยทุกอย่าง

มาทีไรหิวทุกที ถ้าอยู่ใกล้ๆได้ไปกินแล้วค่ะ เสียดายจังเลย ขอให้ขายดีทุกวันนะคะ
เปิดร้านขายอาหารนอกจากอร่อยแล้ว การบริการที่น่าประทับใจก็สำคัญนะคะ
การบริการแบบเป็นกันเอง ทำให้ได้ใจลูกค้าไปเยอะแน่ๆเลย

หวัดดีค่ะ ร้านระเบียงเสวย
เฮ้อ... โล่งหัวอก นึกว่าจะโกรธกันซะแล้ว ดันเขียนซะยืดยาว พอกด enter โป๊ะ เฮ้ย! มันน่าเกลียดหรือเปล่า (แบบชักกังวลน่ะ เดี๋ยวกลับเข้าไปกินข้าวมื้อหน้าม่ายด้ายอีก..แย่เลย) ไว้คราวหน้าพี่จะเม้นท์แต่เรื่องเบาๆ สบายๆ ก็แล้วกันเนอะ ยังไงๆ วันนี้ก็ขอให้ขายดีลูกค้าเข้าร้านเยอะๆ นะคะ บายค่ะ ...ร้านจุกดี...

ต่อก๊อก 2 นะ (พิมพ์ข้อความยาวไปหน่อยน่ะ)
1. ที่สั่งเป็นกับข้าวเพราะอยากจะหม่ำแบบกับข้าวเยอะๆ (เป็นคนกินจุนิดหน่อย) แต่พี่คิดว่าน้องที่รับออเดอร์เค้าก็รอบคอบนะ เพราะเค้าเข้ามาถามทวนคำสั่งอีกทีว่าพี่สั่งข้าวเปล่าสองจานใช่หรือเปล่า พี่ก็บอกว่าใช่ ก็เห็นเค้าจดยุกยิกๆ ลงกระดาษ แล้วพอคุณเจี๊ยบมาเสิร์ฟเป็นแบบราดข้าวซึ่งได้แค่เกี๊ยวปลาผัดกระเพรากับต้มยำกุ้ง แล้วบอกว่าส่งอาหารครบแล้ว พวกพี่ถึงกับตาตั้งเลย อ้าว...มาสองคนสั่งข้าวเหมือนกัน แล้วรวมมิตรผัดผงกะหรี่ไปไหนล่ะ.. แล้วแป๊บๆ ก็มีอีกคนเดินมาเสิร์ฟให้ในแบบราดข้าวเหมือนกัน งงค่ะงานนี้ ฮ่ะๆๆ ขำกลิ้ง แต่บอกตรงๆ นะ เรื่องนี้พี่กับพี่สาวก็คุยกันว่านับเป็นประสบการณ์อีกเรื่องนึงที่เราต้องกลับไประวังในร้านตัวเองเหมือนกัน เพราะมันอาจสร้างความผิดหวังให้แก่ลูกค้าที่อยากจะได้อาหารในแบบที่เขาต้องการ..นี่เรื่องนึง อีกเรื่องนึงอาจทำให้เราเสียโอกาสในการขายอาหารอีกเรตราคานึง เพราะการขายแบบกับข้าวย่อมได้ราคาดีกว่าราดข้าว (พูดแบบงกๆ นะ) อีกเรื่องนึงคือ นี่คือตัวอย่างข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นโดยพนักงานเสิร์ฟของเราเรื่องนึง ซึ่งมันอาจทำให้ลูกค้าซึ่งมีวุฒิภาวะทางอารมณ์แตกต่างกันเกิดความขุ่นเคืองในบริการของร้าน ผลคือบางคนอาจไม่ถือสา หรือว่าอาจไม่กลับมาใช้บริการ หรือว่ามาไม่บ่อยเหมือนเดิม อย่างนี้เป็นต้น การเข้ามาออกหน้าขอโทษลูกค้าอย่างน่าประทับใจของคุณเจี๊ยบนับเป็นสปิริตที่ยอดเยี่ยมมาก พี่ขอชมจากใจจริง สำหรับพี่แล้วที่ร้านก็มีเปัญหาจุกจิกเกิดขึ้นบ้างเหมือนกัน ซึ่งอาจสร้างความไม่ประทับใจให้ลูกค้ามากบ้างน้อยบ้าง หากเกิดจากพวกพี่เราก็จะมาประชุมกันแล้วเสนอข้อแก้ไข แต่ถ้าเกิดจากเด็กพี่ก็จะเรียกมาคุยแบบส่วนตัวหลังปิดการขายในวันนั้นทันทีเลย แต่ก็จะคุยอย่างระมัดระวังเพื่อรักษาน้ำใจเด็ก เพราะพี่ไม่สามารถปล่อยให้ร้านต้องสูญเสียลูกค้าไปแบบถาวรได้ถ้าไม่รีบตักเตือนให้เค้าระวังอย่าให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำร้อยเดิมอีก ตัวพี่เองกับทีมงานยังต้อนรับลูกค้าแบบสุดฝีมือและก็นอบน้อมถ่อมตนอย่างสุดฤทธิ์สุดเดชแล้วจะให้มาพังเพราะลูกน้อง ยอมไม่ได้จริงๆ ค่ะ(แหม..พูดซะเป็นทางการ คุณเจี๊ยบกับคุณกอล์ฟอย่าคิดมากนะ พี่ก็พูดมากอย่างนี้แหละ มันเป็นนิสัย)
2.ขอชี้แจงให้กระจ่างแจ้ง คนที่ขอแลกแบงค์ย่อยน่ะคือพี่เอง ส่วนคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะน่ะคือพี่สาวสุดเลิฟ พอดีเค้ามีแบงค์ย่อยอยู่แล้วก็เห็นว่าคุณเจี๊ยบกำลังยุ่ง เค้าไม่อยากให้พี่รบกวนน่ะ (ไม่ได้งอนนะเอ้อ..) ส่วนพี่ก็มีแต่แบงค์ร้อยกับแบงค์พัน แต่ว่าอยากจะให้ผู้ชายคนที่มาขอสักยี่สิบบาท ก็เลยดิ้นรนขอแลกเงินจนไปวุ่นวายกับคุณเจี๊ยบ อันนี้พี่ต้องขอโทษด้วย แต่ธุระพี่ก็ลุล่วงตามที่ตั้งใจ ก็เลยกลับบ้านไปนอนผึ่งพุงต่อ สำหรับข้อนี้พี่มีเรื่องจะเล่าให้ฟังจากประสบการณ์ที่ร้านน่ะนะ วันนึงมีคนพิการแบบอัมพฤกษ์เข้าไปในร้านพี่ แล้วไปเดินเร่ขอเงินตามโต๊ะ พอดีพี่กำลังปรุงอาหารอยู่ในครัว แล้วนักท่องเที่ยวมาสะกิดหลังบอกให้พี่ไปไล่ผู้ชายคนนี้หน่อย พี่ก็หันมาอย่างงงๆ "มีอะไรเหรอคะ คุณน้อง" "ก็ผู้ชายคนนี้น่ะสิ มายืนตื้อขอเงิน หนูไม่ชอบ พี่ช่วยไล่เค้าไปให้พ้นจากโต๊ะหนูที" แต่พี่ก็ยังไม่ทันได้ไล่หรอกเพราะผู้ชายคนนั้นรีบเดินตัวแข็งๆ แบบอัมพฤกษ์ออกจากร้านไปอย่างเร่งรีบ พี่ก็เลยขอโทษนักท่องเที่ยวเป็นการใหญ่ที่เกิดเรื่องระคายใจขึ้น แต่นักท่องเที่ยวซึ่งเป็นวัยรุ่นผู้หญิงก็พูดขึ้นอีกว่า "คราวหน้า พี่น่าจะระวังอย่าปล่อยให้ขอทานมาเพ่นพ่านในร้านแบบนี้สิ มันสร้างความรำคาญใจให้แก่ลูกค้านะ อย่างเนี่ยทำให้ร้านไม่น่าเข้านะ" พี่ก็รีบบอก "ค่ะๆ พี่เข้าใจในความรู้สึกของน้องนะคะ รับรองว่าจะระวังไม่ให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นอีกค่ะ" ที่จริงผู้ชายคนนั้นมาขอเงินที่หน้าร้านพี่ทุกวันเสาร์-อาทิตย์นะ พี่ก็เต็มใจที่จะให้เงินยี่สิบบาททุกครั้งที่เค้ามาขอ ในขณะที่ร้านอื่นๆ ไล่เค้าไปให้พ้นหน้าร้าน แต่พี่ก็คาดไม่ถึงว่าเค้าจะกล้าเข้าไปเดินแล้วยืนปักหลักขอเงินตามโต๊ะ พอเค้ามาขอเงินในวันเสาร์ถัดมาพี่ก็บอกเค้าว่า "ขอร้องได้ไหมว่าอย่าเข้าไปขอเงินลูกค้าในร้าน เนี่ยลูกค้าฟ้องมาว่าไม่ชอบ คุณก็มาขอที่หน้าร้านทุกวันเราก็ให้เงินทุกครั้ง เดี๋ยวลูกค้าไม่เข้าร้านอีกเราจะแย่กันหมดนะ" เค้าก็พยักหน้าถี่ๆ แล้วตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเค้าก็ไม่เคยเข้าร้านพี่อีกเลย แต่ยังมาเดินขอที่หน้าร้านเหมือนเดิม ที่เล่ามายืดยาวเนี่ยก็เพราะเห็นว่ามันเกิดเหตุการณ์ที่ร้านระเบียงเสวยเหมือนร้านพี่เลย แต่หนักกว่า เพราะผู้ชายคนนี้มาขอค่ารถกลับบ้าน แล้วระบุจำนวนมาเลยว่า "ขอเป็นร้อยนะ" พี่น่ะให้ได้ แต่ไม่ชอบการขอลักษณะแบบนี้ (ก็เลยไม่ให้เท่าที่ขอ เก็บไว้กินข้าวร้านระเบียงเสวยมื้อหน้าดีกว่า) พอพี่ให้เค้าไปยี่สิบบาทพี่ก็เิดินไปที่รถแล้วหันกลับมามอง ก็ยังเห็นเค้าเดินไปตามโต๊ะอื่นๆ อีก แต่พี่ก็ได้กระซิบเตือนคุณเจี๊ยบตอนไปขอแลกตังค์แล้วล่ะ ไม่รู้ว่าคุณเจี๊ยบให้ความสนใจในเรื่องนี้หรือเปล่า
3.กะแล้วเชียว พอหลานชายท้วงเราก็คิดกันอย่างคร่าวๆ มันลงตัวแต่ไม่รวมขนมปังกรอบ อย่าเกรงใจเลยค่ะ ของซื้อของขายยิ่งรับมากำไรก็ได้น้อยอยู่แล้ว คราวหน้าขอให้ยอมรับค่าขนมคืนด้วยนะคะ หัวอกคนค้าขายด้วยกันเข้าใจดีค่ะ ถ้าไม่รับคราวต่อไปอดเจอพี่นะ สิบอกให้... ยังไงๆ พี่ก็ได้รับส่วนลดไปแล้ว (ตั้ง 5 บาทแน่ะ กิ๊วๆ)
4.เอ..ชักกลัวๆ แล้วสิ วันนี้ก็เม้นท์ซะยืดยาวด้วย ไม่รู้ว่าจะสร้างความรำีคาญให้หรือเปล่า ถ้ายังไงไม่ต้องเกรงใจพี่หรอกค่ะ แค่เราคุยกันในไหอ้านี่พี่ก็สนุกสุดๆ แล้ว เวลาพี่ไปที่ร้านก็ให้คิดซะว่าเป็นลูกค้าที่มาอุดหนุนก็แล้วกัน อ้อ..ปกติพี่ไม่ค่อยคุยในไหอ้าซักเท่าไหร่นะ คนเม้นท์เข้ามาในไหพี่น้อยมาก ฉะนั้น พอร้านระเบียงเสวยติดต่อเข้ามาพี่งี้มือไม้สั่นด้วยความดีใจ มีคนเข้ามาทักเราแล้ว..ว.. รีบตอบรับ แล้วก็รีบเข้าไปชมโปรไฟล์ของร้านฯ ทันทีเลย ยังไงก็อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ วันนี้พี่ต้องบายแล้วล่ะ แล้วจะเข้ามาคุยด้วยใหม่นะ...ร้านจุกดี...

หวัดดีค่ะ ร้านระเบียงเสวย (ครั้งที่ 2 สำหรับวันนี้)
ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้รู้จักคุณเจี๊ยบกับคุณกอล์ฟ ส่วนพี่ชื่อนาค่ะ ปกติอยู่ร้านวันเสาร์-อาทิตย์กับวันธรรมดาๆ เนี่ย พี่จะสวยไม่เท่ากันน่ะค่ะ ฉะนั้น เห็นหน้าพี่ที่ร้านกับช่วงที่ออกร่อนเร่หาของอร่อยๆ ชิมอาจจะจำยากสักหน่อยนะคะ อ้อ... ไม่ต้องขอโทษขอโพยหรอกค่ะ ของมันพลาดกันได้ ต่อไปนี้พี่จะขอตอบเป็นข้อๆ นะคะแล้วขออนุญาตเล่าเรื่องซึ่งเป็นประสบการณ์ที่พี่เจอจากร้านของตัวเองมาประกอบสักนิดนึง ดังนี้ อะแฮ่มๆ..